مدال برنز رقابت های کلاسیک ویتنام برای بدنسازی که اولین رقابت بین المللی خود را در فدراسیون ان پی سی تجربه می کند بسیار ارزشمند است وحید بهمنی در یک اتفاق نادر مجبور شد در دسته ای شرکت کند که حاصل تلفیق دسته قدی خودش و یک دسته قدی بالاتر بود چرا که تعداد نفرات دسته قدی بالاتر پنج نفر بودند و برگزار کنندگان تصمیم گرفتند دو دسته را یکی کنند جالب اینکه این وضعیت در پرورش اندام رخ داد. اما دسته سنگین وزن با سه شرکت کننده برگزار شد. اما در نهایت قهرمان و نایب قهرمان این دسته فیزیک کلاسیک از نفراتی انتخاب شد که در روال منطقی باید در یک دسته قدی بالاتر رقابت می کردند بنابراین اگر همه چیز به طور منطقی پیش می رفت او در دسته قدی خودش قهرمان می شد. بهمنی با ژنتیک خاصی که دارد در تمامی رقابت ها به داشتن کات عضلانی فوق العاده مشهور است و خیلی از رقبا را با این برتری پشت سر گذاشت. با این قهرمان ۳۲ ساله اصالاتا اهوازی گفتگوی داشتیم که در ادامه می خوانید:
- خودتان را معرفی کنید و اینکه از چه سالی بدنسازی را شروع کرده و زیر نظر چه مربیانی تمرین کرده اید:
در حال حاضر مدت دو سال است با آقای وحید اکبرزاده کار می کنم، اولین مربی من علیرضا نیسی در اهواز بود که الفبای بدنسازی را از او آموختم و پس از آن به طور جدی با استاد بیت الله عباسپور ادامه دادم که از هر نظر الگو من بودند.
- از چه سنی بدنسازی را شروع کردی؟
من از سنین کودکی ورزش و شروع کردم از ژیمناستیک و ورزش های رزمی ولی شروع رشته بدنسازی تقریبا از ۱۷ سالگی بود در کل از زمانی که یادم میاد تو دل ورزش بودم حالا چه روی تاتامی و چه در باشگاه های بدنسازی حدود ۳ سال بود تمرین می کردم که آسیب دیدگی شدید در ناحیه سرشانه دیگر اجازه تمرین کردن را نداد و تقریبا ۲ سال از تمرین دور بودم.
برگشتن دوباره به تمرینات بدنسازی برای من خیلی خوشحال کننده بود چون هم زمان با استاد بیت الله عباسپور آشنا شدم و زیر نظر ایشان فعالیتم را ادامه دادم که این موضوع بزرگترین افتخار برای من بوده و می باشد.
- از چه زمانی مسابقات را تجربه کردی؟
من چالش مسابقات را دوست داشتم و دنبال این بودم که خودم را محک بزنم، با کمک و راهنمایی های مرحوم عباسپور در سال ۹۰ مسابقات فیتنس دانشجویی امارات شرکت کردم و توانستم بین ۳۰ شرکت کننده مقام دوم را کسب کنم. کل دو بار در مسابقات داخلی فیتنس دانشجویی امارات شرکت کردم و یک طلا و یک نقره به دست آوردم و این به زمانی باز می گردد که در امارات ساکن بودم. سال ۱۳۹۲ اولین مسابقه رسمی من در رشته بادی کلاسیک بود.
آن زمان در مسابقات استان خوزستان در دو رشته بادی کلاسیک و پرورش اندام قهرمان و نایب قهرمان شدم. در سال ۹۳ در حین آماده سازی برای رقابت های کشوری، از ناحیه کمر آسیب دیدگی شدیدی دیدم و حدود ۶ ماه از تمرین دور بودم به طوری که این آسیب دیدگی اجازه راه رفتن را از من گرفت.
ولی با این آسیب دیدگی که از ناحیه کمر (دیسک مهره ۵، ۴) داشتم و از طرفی به دلیل فوت استاد عباسپور شرایط روحی خوبی نداشتم و فشار زیادی روم بود سال ۹۴ در مسابقات استان شرکت کردم و توانستم مقام دوم استان رو کسب کنم. سال ۹۵ نیز نایب قهرمان رقابت های استانی شدم.
- چه شد که تصمیم گرفتی در رقابت های فیزیک کلاسیک ویتنام شرکت کنی؟
با مشورت استاد اکبر زاده حدود ۲ سال مسابقه ای شرکت نکردم تا بتوانم کیفیت بدنم را تغییر بدهم.
با مشورت و مربیگری وحید اکبر زاده مسابقات ویتنام را هدف خودم قرار دادم.
با وجود تغییراتی که در وزن کشی انجام شد و تعداد بالای شرکت کننده ها که واقعا رقابت را سنگین کرده بود خدا را شکر توانستم سوم شوم
- چرا فیزیک کلاسیک؟
به نظر من فیزیک کلاسیک نماد زیبایی و سخت کوشی است. شاید چون خودم در دوره مسابقه از کات و تفکیکی خوبی برخوردارم و این موضوع تقریبا فرمول اصلی در فیزیک کلاسیک هست علاقه خاصی به این رشته دارم.
فکر نکنم دلیل خاصی داشته باشد، گفتم من همیشه دنبال چالش جدید می گردم و وقتی صحبت مسابقات ان پی سی شد و با اطلاع از اینکه سطح مسابقاتش بالا است انگیزه ای شد برای چالش کشیدن خودم.
بعد از فوت استاد عباسپور از هر نظر بهم ریخنه بودم تا اینکه با آقای وحید اکبر زاده آشنا شدم. حدود دو سال با ایشان کار می کنم که البته خیلی هم راضی هستم از این موضوع و همیشه قدردان زحمات استاد عزیزم هستم. حدود ۷ ماه قبل از مسابقات برنامه ویتنام را برنامه ریزی کردیم.
- از برگزاری مسابقات راضی بودید؟
به دلیل اینکه سر رشته ای از داوری ندارم و نقد یا اعتراضی هم نمی کنم، ولی ای کاش بحث ادغام صورت نمی گرفت چرا که بخت طلای مسابقات و در دسته قدی خودم از من گرفتند ولی این موضوع بیشتر مصمم کرد برای مبارزه کردن گفتم که من عاشق مبارزم و به چالش کشیدن خودم هستم.
من بهترین پکیج بدنی خودم را روی استیج بردم و از این که از سال های قبل کیفیت بدنم به مراتب بهتر بود خیلی خوشحالم و با وجود سنگین مسابقه و اینکه اولین تورنمنت بین المللی من بود، توانستم مدال برنز مسابقات کسب کنم خدا را شکر راضی هستم و البته تمام سعی من این است که در مسابقات آتی بتوانم عملکرد بهتری داشته باشم.
- سخن آخر؟
در آخر خواستم تشکر کنم از همسر عزیزم که با انرژی مثبتش لحظه به لحظه به من انگیزه و قدرت می دهد و مشوق من تو در این راه و همچنین از خانواده عزیزم که تو شرایط سخت رژیم من را درک و حمایت می کنند. از استاد اکبر زاده ممنونم که همیشه حامی من بوده و مثل یک برادر بزرگ تر کمکم کرده است. تمام اصل من این است که بتوانم از دیروز خودم بهتر باشم، فقط همین، مقایسه کردن بزرگ ترین اشتباه است و من را از هدف هایم دور می کند فقط دنبال انرژی مثبت هستم.
*
