تاریخ مختصر و مفید بدنسازی و پرورش اندام

تاریخ مختصر و مفید بدنسازی و پرورش اندام

در تاریخ قرن 19 و اوایل قرن 20 میلادی، رقابت ­های بدنسازی به صورت متفاوتی از امروز برگزار
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

نگاهی به تاریخ مختصر و روزهای آغازین رشته بدنسازی و تحولاتی که این رشته را دگرگون کرد.

تاریخ بدنسازی: از فیزیکال کالچر تا حجم به کمک دیانابول!

در تاریخ قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی، رقابت ­های بدنسازی به صورت متفاوتی از امروز برگزار می­شد. در آن زمان دنبال کردن ورزشی که عضلاتی قوی و بزرگ می­ سازند، مسیری بود به سوی داشتن سلامتی بیشتر و به عنوان ورزشی که هم ذهن و هم بدن را به سوی تعالی پیش می­برد، قابل احترام بود. به این ورزش که زیر چتر سلامتی و تناسب اندام شکل گرفته بود، «فیزیکال کالچر» می­گفتند. افرادی که این رشته را دنبال می­کردند، از روش ­های بدنسازی برای ساختن عضلات استفاده می­ کردند اما آن ها تنها از نظر ظاهری زیبا نبودند بلکه قدرت و توانایی فیزیکی خود را نیز به نمایش می­گذاشتند. در این نمایش ­ها ورزشکاران جمعیت را با توانایی­ ها، قدرت بالا و انعطاف پذیری خود تحت تاثیر قرار می­دادند. یکی از اولین طرفداران فیزیکال کالچر فردی به ­نام برنار مک­فادن بود که بنیانگذار یکی از اولین مجلات بدنسازی به­نام « فیزکال کالچر» بود. اوژن ساندونیز یکی دیگر از متخصصان این رشته بود که به او لقب پدر بدنسازی مدرن را داده ­اند.

تاریخ بدنسازی: آغاز دوران ساندو

در تاریخ بدنسازی مردم این ورزشکاران را سوپرمن زمان خود می­دانستند. آن ها نه تنها عضلات بزرگی برای نمایش داشتند بلکه از این توانایی استفاده می­کردند و افرادی سالم و خوش اندام بودند. می­ توان گفت آن ها پکیج کاملی از یک انسان متناسب و خوش اندام بودند. رژیم غذایی آن ها بر پایه خوردن همه چیز و تغذیه سالم بود. در آن زمان مکملی وجود نداشت اما این ورزشکاران به روش خود شروع به آزمایش آزمون و خطاهای مختلف کردند. علاوه بر آن، رژیم غذایی آن ها بسیار سالم و پاک بود و تمرکز روی مصرف غلات، ماهی، تخم مرغ، شیر، گوشت بدون چربی، آجیل­ ها، دانه­ های روغنی و مقدار زیادی میوه و سبزیجات بود. مواد استروئیدی آنابولیک در آن زمان هنوز ساخته نشده بود اما از زمانی که این مواد وارد بازار شد فیزیکال کالچر به تدریج به ورزش بدنسازی که امروزه با آن آشنا هستیم، تغییر پیدا کرد. صنعت غذا نیز در تغییر این رشته موثر بود زیرا غذاها بیشتر به سمت محصولاتی فراوری شده پیش رفتند اما این جا در این مورد صحبت نخواهیم کرد.

تمریناتی که در فیزیکال کالچر انجام می­شد هم در نوع خود جالب بود زیرا آن ها کل بدن را به صورت یک واحد تمرین می­دادند و سه روز در هفته تمرین و بقیه روزها را استراحت می­کردند. مدت زمان تمرین نیز چیزی بین ۴۵ دقیقه تا یک ساعت بود. این روش کاملاً با روش بدنسازانی که در دهه ۱۹۷۰ فعالیت می­کردند تفاوت داشت. زیرا آن ها ۶ روز در هفته تمرین می­کردند به ویژه پیش از شروع مسابقات و جدای از آن تمرینات روتینی برای عضلات مشخصی از بدن نیز داشتند. آن ها معمولاً دوبار در روز و هر بار ساعت­ ها تمرین می­کردند. البته قطعاً موادی که مصرف می­کردند در مدت زمان ریکاوری آن ها موثر بود.

تاریخ فیزیک کلاسیک

در این دوره از تاریخ، بدنسازی در این خلاصه نمی­شد که برای شرکت در مسابقات ورزشکار تنها روی صحنه برود و یا اینکه به شکل عجیبی درشت باشد و به بدنش اسپری برنزه کننده بزند. بلکه فیزیکال کالچر یک سبک زندگی بود، روشی که ورزشکار با پیروی از نظم و اصول به حداکثر تغییر طبیعی و مثبتی که انسان می­تواند در فیزیک خود با انجام تمرینات مقاومتی ایجاد کند می­رسید و این کار را نیز با زندگی سالم و تغذیه سالم انجام می­داد.


دیانابول و تغییر مسیر در تاریخ بدنسازی

در تاریخ دهه ­های ۱۹۴۰ و ۵۰ موادی مانند دیانابول به دنیای بدنسازان راه یافت و این دکتر جان زیگلر بود که دیانابول را برای اولین بار به آمریکا آورد و شروع به بررسی تاثیر آن روی ورزشکارها کرد. در آن زمان ورزشکاران روسی در تمام مسابقات وزنه ­برداری اول بودند و او با خود فکر کرد که حتماً تمرینات ویژه ­ای در کار است که توانایی آنان را تا این حد افزایش می­دهد. در حقیقت تمرین ویژه یا اسلحه سری در کارنبود و آن ها فقط استروئید مصرف می­کردند. زمانی که شرکت­ های دارویی دست به کار تولید این مواد شدند، فیزیکال کالچر نیز شروع به فرو ریختن کرد و بدنسازی و حتی وزنه بردای از ورزش پاک فاصله گرفتند.

در حالی که دنیای فیزیکال کالچر رو به ویرانی می­رفت تصورات مثبتی که حول این ورزش وجود داشت در هاله ­ای از ابهام قرارگرفت. ناگهان عضله­ سازی کاری عجیب محسوب شد و به عنوان ورزشی ناسالم که قلب فشار می ­آورد شناخته شد. همچنین گفته می­شد بدنسازی موجب می­شود تا ورزشکار کند و انعطاف­ ناپذیر شود حتی با وجود آنکه ظاهر عضله ممکن است سالم و قوی به نظر برسد کارکرد سابق خود را نخواهد داشت و بی­ فایده می­شود. یکی­ دیگر از شایعات نادرست این بود که زمانی که ورزشکار از بدنسازی کناره­ گیری کند، عضلات به چربی تبدیل می­شوند. این ادعا مضحک­ترین چیزی بود که در آن زمان گفته می­شد زیرا عضله و چربی دو بافت کاملاً متفاوت هستند. به هر حال با وجود آنکه همه این موارد باوری کاملاً اشتباه بود، موجب شد تا دید مردم نسبت به رژیم غذایی سالم و تناسب اندام تغییر کند.


آغاز عصر طلایی در تاریخ  بدنسازی

در تاریخ ۱۹۷۰ میلادی تبلیغات زیادی در مورد بدنسازی شد و این رشته با اقبال عمومی مواجه بود اما با آنچه ورزشکاران فیزیکال کالچر انجام می­دادند، فرسنگ­ ها فاصله پیدا کرده بود. از دهه ۷۰ به عنوان عصر طلایی بدنسازی یاد می­شود. دورانی که آرنولد شوارتزنگر و بدنسازان معروف دیگری این رشته را به سطحی متفاوت رساندند. در این زمان همچنین استروئیدها بسیار زیاد مصرف می­شدند. البته در مقایسه با مقداری که امروزه بدنسازان حرفه­ ای استفاده می­کنند، بسیار ناچیز بود!

جو ویدر در این زمان بدنسازی را در انحصار خود داشت و بسیاری از بدنسازان را در مجله ­های بدنسازی خود معرفی و برای آن ها تبلیغ کرد. در این مجلات برای فروش پروتئین­ ها، پودرهای افزایش وزن خودش تبلیغ می­کرد و توصیه­ های تمرینی به ورزشکاران این رشته می­کرد.

او هرگز به این نکته اشاره نکرد که فرمول سری بدنسازان پودرهای پروتئین او نیستند بلکه استفاده از استروئیدهای آنابولیک است. این مسأله بسیاری از بدنسازان را به دلیل نگرفتن نتیجه در میانه راه ناامید کرد. تصویری که ویدر از زندگی بدنسازان در مجلات خود ارائه می­داد و ترسیم می­کرد بسیاری از جوانان را به سوی این رشته کشاند. به عنوان مثال او در مجلات خود از کلینیک تحقیقات ویدر صحبت می­کرد که اصلاً وجود خارجی نداشت!

بررسی کامل انواع پودرهای پروتئین

دو فردی که به جو ویدر و توصیه­ های تمرینی او مشکوک شدند و او را به چالش کشیدند وینس جیروندا و آرتور جونز بودند. این دو نفر ایدئولوژی تمرینی متفاوتی داشتند اما هر دو سیستم روی ورزشکاران متوسطی که موادی مصرف نمی­کردند، مؤثر بود. فلسفه تمرینی جیروندا برپایه تمرینات شدید و فشرده در مدت زمان کم بود؛ در حالی که تمرینات جداگانه­ ای نیز سه بار در هفته انجام می­شد تا عضلات مشخصی را درگیر کند. در حالی که فلسفه تمرینی جونز تمرین کل بدن به مدت سه بار در هفته بود که هر بخش از بدن یک ست حرکات را انجام می­دادند. این روش را امروزه با عنوان HIIT می­شناسیم. این تمرینات با توصیه ­های عجیب ویدر کاملا در تضاد بود و تمرینات پیشنهادی او اکثراً مبهم بودند و همیشه در میان بدنسازان صحبت این بود که چگونه باید آن ها را انجام داد.


دکتر وارد می­شود

در اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی دکتر کنت کوپر با نتیجه تحقیقاتش صنعت بدنسازی و تناسب اندام را دگرگون کرد و با وارد کردن ایروبیک به این ورزش در تغییر آن به گونه ­ای که امروز می­شناسیم، موثر بود.

صنعت تناسب اندام این ایده را نمی ­پذیرفت که تمرینات هوازی و کاردیو که بیشتر آن ها به تحقیقات دکتر کوپر برمی­گردد می­تواند از مشکلات قلب و عروقی جلوگیری کرده و طول عمر را افزایش دهد. ماشین­ های هوازی مثل تردمیل به همه باشگاه­ ها سرازیر شدند و ظاهر باشگاه ­ها را تغییر دادند. می­توان گفت به دلیل وجود این دستگاه­ ها محبوبیت باشگاه­ ها نیز بیشتر شد. در این دوره دستگاه­ های هوازی جایگزین لوازم تمرینات مقاومتی شدند. آرتور جونز هم تعداد زیادی ماشین­ های بدنسازی داشت و مشغول بازاریابی آن ها بود. این ماشین­ ها بانام «ناتیلوس» عرضه می­شدند که بعدها به­ نام MedX تغییر یافت. این ماشین ­ها با وجود آنکه نسبت به دستگاه­ های هوازی، ظاهری رعب­ آور داشتند عملکردشان بسیار خوب بود و در برنامه­ های تمرینات با شدت بالا استفاده می­شدند. جوانز اولین شخصی بود که نتیجه تحقیقات دکتر کوپر را زیر سوال برد و آن را «مزخرف وچرند» دانست و حتی تا آنجا پیش رفت که نتیجه تحقیقات را جعلی خواند. جوانز ادعا کرد با ترکیب حرکات قدرتی و کاردیو در ماشین­ هایش و استفاده از اصول تمرینی خود می­تواند نتیجه بهتری بگیرد تا با استفاده از دو چرخه و تردمیل. با همه این­ ها ورزش­ های هوازی توانست جای خود را میان مردم باز کند و استقبال از آن تا به امروز ادامه داشته است. البته جا دارد در اینجا به این نکته اشاره شود دکتر کوپر که کتاب­ های متعددی در زمینه اروبیک منتشر کرده و در حقیقت کسی است که این واژه را ابداع کرد، پس از ۲۵ سال کار و تحقیق در این زمینه اعتراف کرد اشتباه می­کرده است. احتمال مصدومیت در تمرینات ایروبیک بسیار بالاست و دویدن برای بدن می­تواند در حد مواد سرطان­ زا خطرناک باشد.


عضلانی­ ها بر پرده سینما

در دهه ۱۹۸۰ آغاز دورانی بود که اندام متناسب و بدنی عضلانی برای ستاره­ های سینما و تلویزیون نکته مثبتی تلقی شد و از آن زمان تا به امروز هنر پیشه­ های سینما و تلویزیون به ویژه کسانی که نقش قهرمان را ایفا می­کنند، دارای فیزیکی خوب و اندامی زیبا هستند. امروزه بدنسازی تغییر یافته و حرفه­ ای پذیرفته شده محسوب می­ شود. ورزشی که در آن بسیار از مواد استفاده می­شود در حدی که دیگر داشتن ظاهری زیبا در آن معنایی ندارد. حتی در آن زمان که آرنولد در مسابقات حضور داشت و بدنسازان مواد زیادی استفاده می­کردند، می­شد گفت که هر کدام از شرکت­ کنندگان فیزیک خاص خود را دارند و قابل شناسایی از یکدیگر بودند و بدون دیدن چهره فرد می­شد گفت بدن مربوط به کدام بدنساز است. در آن دوران بدنسازان تعادل بین حجم عضله­ ها و تقارن فیزیک خود را رعایت می­کردند اما امروزه فقط می­خواهند به هر قیمتی سایز خود را افزایش دهند. همچنین بدنسازان امروزی قسمت میانی بدنشان به شکل بی­رویه ­ای بزرگ و متورم است در حالی که در گذشته تلاش بر این بود که دور کمر تا آنجا که امکان دارد کمتر باشد. هدف اصلی و ابتدایی بدنسازی داشتن سلامت و تناسب اندام بود. عضله ­ها به حرکات بدن کمک می­کنند و با افزایش سن که حجم عضلات کاهش می­یابد حرکات بدن نیز محدود خواهد شد اما تمرین­ های قدرتی به عضلات کمک می­کنند کارایی خود راحفظ کنند و از دست رفتن عضلات جلوگیری می­کند. عضلات از نظر سوخت و ساز فعال هستند و هرچه عضله بیشتری بسازید کالری بیشتری می­سوزانید و بدن شما سالم­تر می­ماند. تمرینات قدرتی درست عضلات را قوی­تر می­کند و هرچه عضله­ ها قدرتمندتر باشند، عملکرد بهتری خواهد داشت و انعطاف­ پذیری آن ها نیز افزایش خواهد یافت. این موجب می­شود در هر فعالیت و ورزشی بهتر عمل کنید. با تمرینات بدنسازی می­توانید معضلات را از جنبه­ های مختلف ورزیده کنید و این باعث می­شود مفاصل بهتر حفظ و نگهداری شوند و احتمال آسیب دیدگی کاهش یابد. وظیفه سیستم قلبی و عروقی محافظت از سیستم عضلانی است. بنابراین تمرین صحیح با وزنه­ ها به قدرتمندتر کردن عضلات کمک کرده و در نتیجه موجب عملکرد بهتر قلب می­شود.

چگونه قبل از تمرین، از آسیب دیدگی جلوگیری کنیم؟

موارد فوق تنها به این دلیل ذکر شدند که فواید بدنسازی نشان داده شود و اینکه پیروی از روش درست بدنسازی می­تواند سلامتی فرد را بهبود دهد.


تأثیر تماشای اسب روی تاریخ بدنسازی!

ارتوپدهای قرن ۱۹، بنیانگذاران واقعی باشگاه­ های امروزی و تاریخ بدنسازی هستند.

دستگاه­ های ورزشی مانند دوچرخه و تردمیل که امروزه به آن ها وابسته ­ایم، تنها یک ماشین برای انجام حرکات نیستند بلکه رقیبی برای همتایان صنعتی­شان محسوب می­شوند. این ماشین­ ها به جای آنکه کار ما را کمتر کنند از ما کار می­کشند. در واقع امروزه مردم برای آنکه خودشان را تکان دهند و تحرک داشته باشند، پول پرداخت می­کنند.

برای اینکه خودمان را سرگرم کنیم، می­توانیم از دکتر یوناس گوستاوو ویلهلم زاندر تشکر کنیم یا او را مقصر بدانیم! این پزشک و ارتوپد سوئدی که ماشین تمرین را اختراع کردند؛ ماشینی که همه ما با آن آشنایی داریم. با این وجود دکتر زاندر تنها کسی نبود که از بازار ماشین­ هایی که به انجام حرکات ورزشی کمک می­کند مطلع باشد و سال­ ها پیش از او لوازم ورزشی در بازار وجود داشت اما این دکتر زاندر بود که رابطه بین انجام حرکات فیزیکی و سلامت عمومی را مطرح کرد.

او کسی بود که با نگاه کردن و دقت در اسب فهمید می­تواند حرکات آن را در راستای اختراع خود به کار گیرد. زاندر به دوچرخه نگاه کرد و با خود گفت که این وسیله می­تواند کاری بیشتر از حمل و نقل انجام دهد. تمام ماشین­هایی که امروزه در باشگاه ­ها استفاده می­شود نظیر دوچرخه، پله، تردمیل و الیپتیکال را می­توان نشات گرفته از کار دکتر زاندر دانست. او در دنیای حرکات کاوش کرد و آثار خود را خلق کرد.


زاندر کیست؟

زاندر در سال ۱۸۳۵ در استکهلم به دنیا آمد. او در زمان کودکی لاغر و نحیف بود وجثه ضعیفی داشت اما همیشه مشتاق بود تا با استفاده و کمک از امکاناتی که طبیعت در اختیارش قرار داده بود راهی برای بهتر شدن بیابد. در دهه ۱۸۵۰ یک ژیمناستیک آماتور به­نام پر هنریک لینگ، پیشرو در امر ژیمناستیک درمانی و ماساژ سوئدی الهام بخش او بود، آغاز به انجام آزمایشاتی کرد که حرکات در آن ها به کمک ماشین انجام می­شد. در این ماشین­ ها وزنه و طناب­ هایی وجود داشتند که با استفاده از سیستم رول و چرخش کار انجام می­دادند. وقتی زاندر در اوایل دهه ۱۸۶۰ به دانشگاه پزشکی رفت، اطلاعات بیشتری در مورد مکانیک ماهیچه ­ها و مفاصل به دست آورد و از نیروی مقاومت برای ساخت عضلات استفاده کرد. او در این میان به این مسأله ایمان پیدا کرد که کلید سلامتی ریختن خون، تمیزی و حرکات آکروباتیک یا دیگر کارهای دشواری که در قرن ۱۹ به آن باور داشتند نیست؛ بلکه «فعالیت مداوم» است. شرکت داشتن عضلات بدن در فعالیت­ هایی سیستماتیک و کنترل شده به روشی که بتوانند عضلات را به مرور زمان بسازد موجب سلامتی می­شود. برای رسیدن به این هدف زاندر متوجه شد که لزوماً نیاز به سیستم پیچیده­ ای نیست. تنها کاری که دستگاه باید بتواند انجام دهد این است که به طور مؤثری از نظر مکانیکی سیستم حرکتی انسان راپیاده کند.


اولین دستگاه در تاریخ بدنسازی

زاندر از «ژیمناستیکان» – وسیله­ ای که در قرن ۱۸ ساخته شده بود و چیزی شبیه دوچرخه بود – استفاده کرد و از امکاناتی که در اختیار داشت برای بهبود بخشیدن به عملکرد و کارکرد آن بهره برد. ماشین جدید به فرد این امکان را می­داد که هم با فعالیت خود از دستگاه استفاده کند و هم در حالی که کاری انجام نمی­دهد، ماشین حرکت خود را داشته باشد. مانند حالتی که هم می­توانید در موقع اسب سواری خودتان سوارکاری کنید و هم اینکه اگر حرکتی نداشته باشید و تنها روی اسب بنشینید اسب به شما سواری خواهد داد.

در تاریخ ۱۸۹۵، نیویورک تایمز مقاله ­ای در مورد دستگاه­ های اختراعی زاندر نوشت و گفت: « حدود ۱۰۰ دستگاه در موسسه زاندر در خیابان ۵۹ گذاشته شده که هر یک از آن ها یک اتفاق را اشغال کرده ­اند. مشاهده این ماشین­ ها این حس را منتقل می­کند که هر کدام با دقت خاصی طراحی شده ­اند و به جای آنکه فرد را به یاد مطب دکتر یا باشگاه ژیمناستیک بیندازد، شبیه دالان شکنجه است. هر اندام بدن دستگاه مخصوص خود را دارد حتی انگشت­ ها. یکی از دستگاه ­ها به طور ویژه برای گرفتگی عضلات نویسنده­ ها طراحی شده و مفاصل گرفته با حرکت دادن آن ها ورزش می­دهد. با قراردادن وزنه مناسب در جایگاه­ های تعبیه شده در این ماشین­ ها می­توان فشار عضلات و اندام­ ها را تغییر داد.»

این مقاله با عنوان «عجایبی برای کمک به سلامتی» منتشر شد. زاندر در دورانی اختراعات خود را انجام داد که مکانیزه بودن کشفیات پزشکی مسأله مهم و با شکوهی بود. قدمت موسسه زاندر به اندازه عمر دوربین کداک و اتومبیل است. در اواسط قرن نوزدهم ورزشگاه­ ها به عنوان یک جریان و جنبش اجتماعی در اروپا و به تدریج آمریکا شروع به کار کرده و مردم را از فواید ورزش آگاه می­کردند.

در یکی از مقالاتی که کارولین دلاپنا در مورد اختراعات زاندر، نوشته است، آمده است: «دستگاهی که می­تواند از مشکلاتی که زندگی ساکن و اداری امروزی مولد آن است جلوگیری کند». در تمرینات با دستگاه بین انجام کار و ورزش تفاوت وجود داشت. وقتی با ماشین ­ها کار می­کردند، آن فعالیت فیزیکی را به دلیل نیاز اقتصادی انجام نمی­دادند، بلکه یک انتخاب بود. دلاپنا نوشت: « در حقیقت متناسب بودن به معنی اندامی متعادل داشتن است نه اینکه بتوانی کارهای فیزیکی را به خوبی انجام بدهی. بدین ترتیب مفهوم قدرت بدنی تغییر پیدا کرده است.» این مسأله تغییر بسیار بزرگی بود. انقلابی که چه در باشگاه­ ها و چه در جامعه هنوز تأثیرات آن را مشاهده می­ کنیم. انسان همیشه به ماشین­ ها اجازه داد بود تا کنترل زندگی و محیط اطرافش را به دست بگیرد اما پس از این اختراعات حتی کنترل بدن خود را نیز به ماشین­ ها سپرد.

*

به اشتراک بگذارید:
داغترین مطالب سایت
تاثیر بدنسازی و پرورش اندام در رشد قد
تاثیر بدنسازی و پرورش اندام در...
 
۷۸۲دیدگاه
مکمل ارژنین
آشنایی با مکمل ال-آرژنین و سوا...
 
۷۵۵دیدگاه
برنامه بدنسازی
مشاوره و دریافت آنلاین برنامه ...
 
۵۷۰دیدگاه
نوجوانان ، بدنسازی، تهدیدها وفرصتها
نوجوانان – بدنسازی، تهدی...
 
۵۱۳دیدگاه
روش دریافت کارت مربیگری بدنسازی
روش دریافت کارت مربیگری بدنساز...
 
۴۴۸دیدگاه
سوال جواب های متداول و رایج در بدنسازی و فیتنس
سوال جواب های متداول و رایج در...
 
۳۹۳دیدگاه

ارسال دیدگاه