برنامه تمرینی رونی کولمن، دکستر جکسون و کوین لورون

سینه، سرشانه و بازو از نگاه سه اسطوره

برنامه تمرینی رونی کولمن، دکستر جکسون و کوین لورون سینه، سرشانه و بازو. عضلاتی که عاشق تمرین روی آنها هستید و اصلا خیلی ها باشگاه می روند تا فقط روی همین عضلات کار کنند و بس! صرف نظر از اینکه این گروه اشتباه می کنند و لازم است که روی کل بدن تمرین کنند، تا به تناسب کامل برسند، اینجا برای عضلاتی که نام بردیم از ۳ قهرمان بزرگ برنامه تمرینی آورده ایم که می توانید از تمرینات آنها الگو برداری کنید.

رونی کولمن: عضلات سینه

رونییییییقهرمان ۸ دوره ای المپیا در ساخت سایز و آمادگی بدنی بالا استانداری را نشان داد که به زودی کسی به آن سطح نخواهد رسید و شاید در آینده کسی پیدا شود که به این استانداردها برسد.
عضلات سینه کولمن بسیار توسعه یافته بودند و اگر از عضلات پشت او بهتر نبود، حداقل اینکه در یک سطح بودند. برخلاف اکثر هم دوره هایش او عضلات سینه را هفته ای ۲ بار تمرین می داد به طوری که جلسه اول متعهد به هالتر بود و جلسه دوم با دمبل انجام می شد. او ترجیح می داد که پرس ها را وزنه آزاد و سنگین با دامنه تکرار ۸ الی ۱۲ اجرا کند.

کولمن می گوید: “هیچ چیز برای سایز عضله بهتر از انجام حرکات پایه ای نیست. پرس سینه حرکت مورد علاقه ام بوده است. اگر این حرکت برای آرنولد و همه کسانی که عضلات سینه بزرگی داشته اند حرکت خوبی بوده است، پس برای من هم به حد کافی خوب خواهد بود. با یک وزنه سبک خود را گرم می کنم و پس از آن به تدریج وزنه اضافه می کنم تا در آخرین ست به حدود ۲۲۰ کیلو می رسم. پس از آن هم سراغ میزهای شیبدار می روم و برای ایجاد بالانس عضلات سینه را از هر زاویه تحت فشار قرار می دهم.”

برنامه تمرین سینه-۱

پرس سینه هالتر ۵ ست با تکرارهای ۸ تا ۱۲ تایی
پرس بالاسینه هالتر ۳ ست با تکرارهای ۸ تا ۱۲ تایی
پرس زیرسینه هالتر ۳ ست با تکرارهای ۸ تا ۱۲ تایی
قفسه سینه ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

برنامه تمرین سینه-۲

پرس سینه دمبل ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
پرس بالاسینه دمبل ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
پرس زیر سینه دمبل ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
قفسه بالاسینه ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

دکستر جکسون: سرشانه

برنامه تمرینی رونی کولمن، دکستر جکسون و کوین لورون

لقب تیغ را به او داده اند چون همیشه کات و آماده بوده است. او با قهرمانی اورال مسابقات ۱۹۹۸ آمریکای شمالی حرفه ای شد و طی ۱۵ سالی که حرفه ای بوده با وزنی حدود ۱۰۶ کیلوگرم بهترین تناسب، شکل و آمادگی را داشته و توانست با کسانی رقابت کند که حدود ۱۸ کیلو از او سنگین تر بوده اند. حالا او ۴۳ سال سن دارد و اتقاقا همین هفته برای سمیناری واقع در برج میلاد تهران به ایران سفر کرده است و به تازگی قهرمان پیشکسوتان المپیای ۲۰۱۲ شده است. سال ۲۰۰۸ قهرمان مسترالمپیا شد تا مثل شان روی، فلکس ویلر و کوین لورن آرزو به دل نماند.
سرشانه های دکستر به قدری خوب هستند که در فیگورهای از کنار به او پهنای بیشتری می دهند. برنامه ساده اما موثر او روی هر ۳ بخش شانه کار می کند. لازم است بدانید که هفته ای ۲ بار روی شانه های خود تمرین دارد.

جکسون می گوید: ” وقتی صحبت از تمرین است اعتقادی به چیزهای پر زرق و برق ندارم. دوست دارم به چیزهایی بچسبم که جواب می دهند و روش هایی که برایم کار می کنند. پرس ها حجم ساز هستند بنابراین آنها را اول برنامه تمرین جای می دهم تا وقتی بیشترین انرژی را دارم بتوانم وزنه های سنگین تری را جابجا کنم. بعد از آن به حرکات شکل دهنده می رسم و روی هر کدام از سرهای شانه جداگانه کار می کنم. ۴ ست با ۱۰ الی ۱۲ تکرار هر حرکت را اجرا می کنند سال هاست که با این روش نتایج خوبی می گیرم بنابراین می گویم که وقتی جواب می دهد چرا باید تغییر دهم؟”

برنامه تمرین سرشانه

پرس سرشانه دمبل نشسته ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
نشر از جانب اریب (یا عادی) ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
فلای معکوس ۴ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

کوین لورون: بازو

برنامه تمرینی رونی کولمن، دکستر جکسون و کوین لورون

طی اواسط تا اواخر دهه ۹۰ میلادی کوین لورون یکی از اولین دوره های واقعی این ورزش است. او ملقب است به ماشین عضله مریلند و ترکیبی از مفاصل باریک و جزئیات عضلانی سبک وزن ها با سایز عضلانی بدنسازان پر حجم را دارد.
لورون با این کیفیت بدن موفق شد که طی ۱۲ سال مسابقات حرفه ای خود در ۲۰ مسابقه قهرمان شود از جمله ۲ قهرمانی آرنولد کلاسیک. او ۴ بار نایب قهرمان مستر المپیا شد از جمله اولین حضورش که سال ۱۹۹۲ بود.
اگر قرار بود بهترین گروه های عضلانی تاریخ را مشخص کنند، او در بیشتر از یک عضله مثل سرشانه کاندید می شد. بازوهای او در زمره یک جفت از بهترین های تاریخ جای می گیرد.
گرچه در بازوهای خود فاقد کیفیت پیک مثل آرنولد است، اما از بابت تکامل از شانه تا آرنج می تواند با لاری اسکات و فیل هیث رقابت کند. پشت بازوهای او با وجود بخش کناری فوق العاده پشت شانه تا آرنج او را مثل عضلات پشت پا پوشش داده اند.
کوین لورون می گوید: “مهم این است که برای پشت بازوها حرکات کامل اجرا کنید چون در بخش بالایی حرکت، درست جایی است که پشت بازوها با سخت ترین شدت درگیر می شوند، در بخش انقباض برای هر تکرار مکث کنید تا همه ۳ سر پشت بازو منقبض شوند.”

تمرین جلوبازو

جلوبازو هالتر ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
جلوبازو دمبل نشسته ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
جلوبازو کابل ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
جلوبازو تک دمبل خم ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی

تمرین پشت بازو

پرس سینه دست جمع ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
پشت بازو خوابیده ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
پشت بازو سیمکش طنابی ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی
پشت بازو دمبل پشت گردن ۴ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی

به اشتراک بگذارید:

تمرینات کِتِل بِل بخش هفتم:

پرس کردن وزنه به بالای سر قرنها به عنوان یکی از تِستهای کلاسیک برای نشان دادن قدرت بوده است. پرس کردن هالتر, دمبل, کتل بل, کیسه های شِن, کُنده, وغیره. همه آنها جایی برای خود در یک برنامه تمرینی متعادل دارند, و همه تغییر اندکی درتکنیک و ایجاد تحریک ارائه میکنند. کتل بل, مانند دمبل, این مزیت را دارد که اجازه میدهد وزنه با یک دست یا دو دست بلند شود, و از لحاظ بیومکانیکی (Biomechanic) فشار کمتری به آرنج و مچ دست در مقایسه با هالتر و اشیا تک دیگر میاورد.


علیرغم ابزاری که استفاده میشود, راهنمایی ها و تکنیک هایی که در این مقاله خلاصه شده قدرت و ایمنی شما را در پرس کردن ابزار مورد نظرتان افزایش خواهد داد. تنها تفاوت آن در جزئیات میباشد.
من میدانم که بسیاری از اشخاص بطور کامل حرکات پرس به بالای سر را از برنامه تمرینی خود حذف کرده اند به دلیل اینکه سبب بدتر کردن مشکل صدمه مزمن مچ دست, ارنج, شانه, یا پشت و کمر آنها میشود.
اگر این در مورد شما درست میباشد, تمرینهای زیر را امتهان کنید و با دقت به تکنیک های ظریفی که برای تولید بیشترین فشار و قوه انبساط میباشد توجه کنید قبل از اینکه کاملأ از انجام حرکات پرس به بالای سر دست بکشید. با یک وزنه سبک شروع کنید, صبور و بردبار باشید, و مهارتهای ایجاد فشار بالایی را که در اینجا خلاصه شده تمرین کنید.

پرس کتل بل با یک دست به بالای سر:

۱) کتل بل را با انجام حرکت کلین (Clean) به وضعیت رَک “Rack” بیاورید مانند تصویر شماره ۱؛ که در مقاله بخش چهارم (چاپ ۱۱ مهر) توضیح داده شد.


۲) دراین وضعیت مَکث کنید و به اندازه کافی بی حرکت بمانید که خاطر جمع شوید از نیروی حرکت آنی تولید شده توسط حرکت کلین برای پرس کردن کتل بل به بالای سر استفاده نمی کنید. مطمئن شوید که به روبروی خود متمرکز شده اید.

۳) با زانوهای قفل شده وزنه را بطرف بالا پرس کنید. پاهای خود را محکم به روی زمین فشار داده و نگاهدارید, عضلات چهار سر ران خود را منقبض کنید و کاسه زانوی خود را به بالا بکشید. عضلات سرینی و شکم خود را سفت کنید, خمیدگی پشت خود را به حداقل برسانید (تصویر شماره ۲).

۴) عضلات زیر بغل, جلو بازو, و گریپ دست خود را به هنگام پرس کردن بکار گیرید.

۵) نفس خود را بطور فعال بیرون دهید (یعنی اینکه از میان دندانهای بروی هم چسبیده) در حالی که وزنه را بطرف بالای سر پرس میکنید (تصویر ۳ و ۴).

۶) کتل بل را بطور راست یا مستقیم به بالا پرس نکنید بلکه کمی بطرف پهلو و به صورت مارپیچ به طرف بالا(تصویر ۲). این سبب بهره وری موثرتر از قدرت شانه و جلو بازو خواهد شد.

۷) مچ دست خود را در تمام مدت عمودی نگاه دارید (ماند تصویر ۱ تا ۴).

۸) در حال پرس کردن دسته کتل بل را با انگشتان دست خود محکم فشار دهید؛ انگار که قصد له کردن آن را دارید.

۹) در پایان حرکت در بالا آرنج خود را قفل کنید و با وزنه در بالای سر خود بی حرکت بمانید (تصویر ۳ و ۴).

۱۰) با کار کردن بطور معکوس درحالت فعال کتل بل را بطرف پائین به وضعیت رَک شروع برگردانید (تصویر ۱). منظور از فعال این میباشد که وزنه را به پائین وِل نکنید بلکه آن را بطرف پائین بکشید.

ورزش بلند کردن کتل بل یک ورزش قدرتی استقامتی میباشد تا فقط قدرت خالص و کار کردن با کتل بل به ویژه در این قلمرو برای پرورش و توسعه دادن قابلیت و توانایی های شما مفید میباشد.
بخاطر بسپارید که همیشه به جزئیات تمرکز کنید و هیچوقت فرم خوب را برای تکرار بیشتر قربانی نکنید.

به اشتراک بگذارید:

تشریح ۶ برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

واقعیت این است که هر بدنساز کلاسیکی خواهان دستیابی به کیفیت و فرم کاملی در عضلات بازو است و هر چند مطالب زیادی در این مورد ارائه شده، ولی هنوز هم افراد بسیاری در رشد عضلات این بخش یا دستیابی به شکل مورد نظرشان دچار مشکل هستند، خوشبختانه همیشه راه های جدید و نکات ظریفی برای بهبود و اصلاح روش های تمرین وجود دارد و هیچ فردی در دنیا نیست که بتواند ادعا کند برنامه تمرین او بهترین برنامه ممکن برای رشد هر یک از عضلات است و برای تمام بدنسازان دیگر موثر است.

در اصل هر فرد برای اینکه بتواند به موثرترین برنامه تمرین برای خودش دست یابد به سال ها تجربه و کسب اطلاعات مختلف در زمینه تمرین نیاز دارد و حتی بهترین برنامه های تمرین هم پس از مدتی آثار مثبت شان کاهش می یابد و نیاز به تغییر و اصلاح دارند. بنابراین تصور نکنید می توانید برنامه ای را تنها به این دلیل که برای بدنساز موفقی موثر بوده مورد استفاده قرار دهید و در زمان کوتاهی به پیشرفت مشابه او دست یابید.

بالعکس با ایجاد تنوع و استفاده از روش های مختلف در تمرین است که می توانید پیشرفت خود را تسریع کنید. به این منظور شش برنامه شوک دهنده را برای دستیابی به تمرینی موثرتر و دستیابی به تکامل و رشدی جدید، بررسی خواهیم کرد:

۱-تکرارهای کم و زیاد

اغلب افراد تمایل دارند، تکرارهای یکسانی را در تمام ست ها به کار گیرند. اگر هم بخواهند از تکرارهای کم و زیاد به طور همزمان بهره گیرند، معمولا این کار را در دو روز جداگانه یعنی یک روز وزنه های سبک با تعدادهای زیاد و روز دیگر وزنه های سنگین با تکرارهای کم انجام می دهند.

یک روش خوب این است که اینگونه ست ها را به صورت متوالی در یک روز بکار گیرید یعنی تعدادی ست شامل تکرارهای زیاد ۱۲ تا ۲۰ و تعدادی شامل تکرارهای کم ۶ تا ۸ راهی عالی برای تحت فشار قرار دادن همزمان فیبرهای تند و کند انقباض و افزایش همزمان جریان خون و قدرت عضله است. تمرین را با یک حرکت دستگاه یا سیمکش با تکرارهای بالا آغاز کنید، که از مزیت افزایش جریان خون در عضله و آماده شدن آن برای وزنه های سنگین در ادامه کار، بهره مند شوید.

برنامه شماره۱

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

جلو بازو با دستگاه ۳ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۰ تایی
جلوبازو ایستاده با هالتر ۳ ست با تکرارهای ۶تا ۸ تایی
جلو بازو با سیمکش تک دست ۳ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۰ تایی
جلو بازو با دمبل تک تک ۳ ست با تکرارهای ۶ تا ۸ تایی

۲- داخل و خارج

عضله دو سر بازو شامل یک سربلند (بخش خارجی دو سر) و سر کوتاه(بخش داخلی دو سر) است وهر دو دارای اتصال تاندونی جداگانه ای هستند هر دو سر باهم عمل می کنند، به همین دلیل نمی توانید به طور کاملا تفکیک شده روی هر یک از آنها تمرکز کنید. اما اگر، در حین اجزا، فاصله دست ها کم باشد یا کف دست کمی زاویه داشته باشد به صورتی که انگشت شست بالاتر از سایر انگشت ها قرار گیرد، فشار بیشتری بر سر خارجی (همچنین براکیالیس که در بخش جانبی بازو قرار دارد) وارد می شود. بالعکس، چنانکه فاصله دست ها زیاد باشد یا تمام انگشت ها در یک راستا قرار گیرد، فشار بیشتری به سر داخلی اعمال خواهد شد.

برنامه شماره۲

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

جلوبازو ایستاده با هالتر خمیده دست جمع ۳ ست با تکرارهای ۸ تا ۱۰ تایی
جلوبازو ایستاده با هالتر صاف دست باز ۳ ست با تکرارهای ۸ تا ۱۰ تایی
جلوبازو چکشی با دمبل ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
جلوبازو با دمبل با چرخش مچ دست به خارج ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

۳-بالا و پایین

همانطور که نمی توانید به طور کاملا جداگانه سرهای داخلی و خارجی دو سربازو را تحت فشار قرار دهید، نمی توان تنها روی بخش پایینی یا بالایی بازو هم کار کرد. اما، می توانید به مقدار بیشتر روی کشش یا انقباض تمرکز کنید. به عنوان مثال جلو بازو روی میز لاری کشش بیشتر بر جلوبازو وارد می کند و جلوبازو سیمکش از طرفین انقباض شدیدتری در عضله ایجاد می کند.

برنامه شماره ۳

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک1

جلوبازو سیمکش از طرفین ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
جلوبازو با هالتر خمیده روی میز لاری ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ ایی
جلوبازو دمبل تک خم ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
جلو بازو با دمبل روی میز لاری ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

۴-ایجاد پمپ بالای خون

می توانید از ست های با تکرار زیاد که باعث پمپ بالای خون در عضله می شود در فاصله بین جلسات تمرین استفاده کنید، شامل ۳ یا ۴ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۵ از یک تک مفصلی که پس از تمرین یکی دیگر از بخش های بدن انجام می شود. حرکاتی مثل جلوبازو دمبل تک خم، جلوبازو تک دست با دستگاه یا جلوبازو چکشی با دمبل به این منظور مناسبند. چنین ست هایی برای ریکاوری سریع تر و تقویت جریان خون در بازوها موثر است و می تواند به عنوان ابزار کمکی موثری برای رشد بازوها به کار گرفته شود. از این نوع ست ها حداقل دو روز قبل و دو روز پس از برنامه معمول بازویتان استفاده کنید.

برنامه شماره ۴

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

جلوبازو تک دست با دستگاه ۳ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۵ تایی

۵-تکرارها را افزایش دهید

حداکثر پمپ خون در بازوها یکی از رضایت بخش ترین حالاتی است که می توانید در باشگاه تجربه کنید و بسیاری از بدنسازان کلاسیک دریافته اند، در مقابل برنامه هایی که باعث پمپ بالای خون در بازو می شود بسیار خوب نتیجه می گیرند. بهترین راه برای پمپ خون بیشتر در بازو استفاده از تکرارهای بالاست از طریق تکنیک های شدت دهنده ای مثل ست های نزولی و ست های با استراحت کم(کمتر از ۴۵ ثانیه). ضمنا اینکه استفاده از برخی مکمل ها از جمله کراتین، آرژنین و سیترولین باعث بهبود پمپ خون در عضلات می شود.

برنامه شماره۵

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

جلوبازو نشسته با دمبل ۴ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۰ تایی
جلوبازو با دستگاه ۵* ست با تکرارهای ۱۰ تایی
جلوبازو تک دست با سیمکش ۲ ست با تکرارهای ۱۵ تا ۲۰ تایی
(*) ست ها را به صورت نزولی اجرا کنید (یعنی پس از اجرای هر ست از مقدار وزنه بکاهید و ست بعدی را بدون استراحت اجرا کنید)

۶-سوپر ست

بسیاری از افراد عضله دو سر بازو را کوچکتر از آن به حساب می آورند که انجام سوپرست های مخصوص آنرا مناسب بدانند. روش رایج، اجرای سوپرست جلوبازو و پشت بازوست که البته روش خوبی است. ولی بدنسازانی که تجربه بیشتری دارند نباید از ترکیب حرکات جلوبازو و اجرای سوپرست های خاص جلوبازو واهمه داشته باشند. شدت حاصل از این سوپر ست ها برای اعمال شوک بر عضله بسیار مناسب است. ضمن اینکه استفاده از تکنیک سوپرست می تواند بر ارتقاء کیفیت و تفکیک دو سر بازوی شما هم نقش به سزایی داشته باشد.

برنامه شماره۶

سوپر ست شامل:

تشریح 6 برنامه کاربردی برای بازوهای کلاسیک

جلوبازو با دمبل روی میز شیب دار ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
جلوبازو با دمبل تمرکزی ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

سوپر ست شامل:

جلوبازو با هالتر روی میز لاری برعکس ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی
جلوبازو روی میز لاری ۳ ست با تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ تایی

چنانچه در رشد و پیشرفت بازوهایتان به بن بست رسیده، می توانید با استفاده از این برنامه ها شوک تازه ای به آنها وارد کنید و باعث رشد دوباره آنها شوید. البته انتظار نداشته باشید که در دوره ای کوتاه بتوانید تمام کاستی های موجود در این بخش از بدن را برطرف کنید. رشد بازو نیاز به جدیت و صبر زیادی دارد. به یاد داشته باشید که برای تداوم پیشرفت نیاز است به ایجاد تنوع در حرکات، تکنیک ها و ترکیب حرکات بیش از آنچه اغلب بدنسازان کلاسیک بکار می گیرند.

به اشتراک بگذارید:

۱) همواره دفترچه تمرینی را همراه داشته باشید.
۲) وزن  خود را دائماًکنترل نمائید، اما این را بدانید که افزایش یا کاهش وزن ناگهانی نخواهد بود.

۳) با تنظیم یک رژیم غذایی مناسب، از چربی بدن برای افزایش توده عضلانی استفاده نمائید.

۴) چربی بدن را خیلی افزایش ندهید.

به اشتراک بگذارید:

 در بدنسازی بیش از ۶۰ سیستم اصلی وفرعی وجود دارد در زیر به تعدادی از انها اشاره میکنیم


۱:سیستم غریزی (حسی)
۲:سیستم اولویت (تقدمی)
۳:سیستم 
پیش خستگی
۴:سیستم تری ست
۵:سیستم ماموت ست
۶:سیستم (ست)های ادامه دار
۷:سیستم ضربه زدن(تقلب)
۸:سیستم ترکیبی
۹:سیستم هرمی
۱۰:سیستم هرمی معکوس
۱۱:سیستم صدتایی
۱۲:سیستم (۳×۶)
۱۳:سیستم دایره ای
۱۴:سیستم منزر (حد سنگین)
۱۵:سیستم
R.T.P
۱۶:سیستم سوپر ست

۱۷: سیستم جاینت ست
۱۸:سیستم کمکی
۱۹:سیستم تقلبی 
۲۰:ست های کم کردنی  (‌ادامه دار )
۲۱:سیستم منفی  
۲۲:سیستم تکرار های نیمه
۲۳: سیستم تکرار کم
۲۴ : سیستم تکرار متوسط 
۲۵ :سیستم تکرار زیاد
۲۶ :سیستم ست های عظیم 
۲۷ :سیستم منقطع(وزنه از بدن جدا می شود)
۲۸ :سیستم منقطع (وزنه از بدن جدا نمی شود)
۲۹ :سیستم انقباضی ۴/۳
۳۰ :سیستم سوزشی 
۳۱ :سیستم ۸/۱ اسکوات
۳۲ :سیستم ۱۰۰ تائی 
۳۳ :سیستم انقباضی بدون وزنه 
۳۴ :سیستم تکرار های شکسته 
۳۵ :سیستم کیفیتی 
۳۶ :سیستم اسپیلت یا تقسیمی 
۳۷ : سیستم ۵ ×۵ 
۳۸ : سیستم Hit
۳۹ :  …

هر کدام ازاین سیستم ها زیر شاخه های خود رادارند که درسایت بادی فول به ان خواهیم پرداخت.

به جرات میتوانیم بگوئیم دربدنسازی ایران سیستمها وعلوم اولیه بدنسازی جایگاه کمی دارد وبه جای ان سلیقه ها وسیستمهای من دراوردی فراگیر شده کار در این رشته به جای بدتر از فوتبال رسیده زیرا همه بایکماه تمرین دست پا شکسته در بدنسازی صاحب نظر میشوند برنامه میدهند دارو تجویز میکنند و…. ما بنا داریم در این سایت در اصلاح این مشکل تلاش کنیم.

به اشتراک بگذارید: