آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

فیگور و نمایش بدن در ایران قدیم

زمانی که ورزش بدنسازی به شکل امروزی ابداع شد حرکات با وزنه و شبه وزنه در ایران غریبه نبود.

ورزش باستانی ایران قبل از کار با وزنه سابقه دارد و بسیاری از پهلوانان و جنگاوران بنام ایران باستان از این ورزش برای افزایش نیروی بدنی خود استفاده می نمودند.

ورزشهای زور خانه ای از ۵ قرن پیش ریشه دارد و تا امروز هم زنده است و روش تمرینات آن هم مدرن و زیباتر شده است.

ایرانیان بعد از ورود هالتر ,کتل بل و دمبل، علاقه زیادی به تمرین با آن نشان دادند ولی دلیل علاقه انها به ورزش های که پایه آن در ماهیچه سازی , نمایش بدن و قدرت فیزیک است ریشه تاریخی دارد.

مطمئنا میتوانیم بگوییم از زمانی که گرز و سپر و کمان اختراع شده استفاده از وزنه ها با اشکال گوناگون مرسوم بوده زیرا هرکس سلاح متناسب با قد وزن خود تهیه میکرده است وهرروز برای به کارگیری سلاح بزرگتر وسنگین تر تمرین مینموده. ابتدا ایرانیان بودند که این وسایل جنگی را در ورزش سنتی خود تبدیل به اسباب ورزش نمودند میل، کباده و سنگ از این نمونه وسایل است.

امروزه نیز شاید مردم جهان از تعداد زیاد ایرانی های کشتی گیر و پاورکاران با بدن های ورزیده و بدنسازان در رشته های پرورش اندام فیزیک و بادی کلاسیک تعجب کنند که چطور ممکن است در تمامی مسابقات مختلف امروزی هیچ رقابتی از حضور ایرانیان ورزیده خالی نیست.

دلیل آن آمیخته شدن رشته های ورزشی قدرتی و روحیه پهلوانی با خون ایرانیان از قرون گذشته تا کنون است.

هیچ کجای دنیا شما این همه بدنساز قهرمان نمی بینید تا جایی که به اعتراف مسئولین فدراسیون جهانی پرورش اندام سطح رقابت های قهرمانی کشور ایران از سطح مسابقات جهانی بالاتر است و تماشای آن هم با سیل تماشاگر همراه است امروز ایران را بحق میتوانیم پایتخت بدنسازی جهان بنامیم دلیل مهم این امر علاقه عامه مردم به این گونه رشته ها واحترامیست که به قهرمانان می گذارند.

حال با آاین تاریخچه مختصر میتوان گفت وقتی کشتی ورزش ایران باستان به نوعی مدیون وزنه ها و لوازم زورخانه است با مطالعه تاریخ ورزش در ایران و حتی تصاویر پهلوانان قدیم در زورخانه ها قهوه خانه ها و کتابهای مرجع کشتی در می یابیم که فیگورها و نمایش بدن اولین بار در جهان توسط ایرانیان و پهلوانان زور خانه ای ما اجرا میشده و هیچ سابقه ای در هیچ کجای جهان از آن نمی یابید قدمت بعضی از این عکسهای شبیه به فیگورهای امروزی مربوط به قبل از تولد” جو ویدر”و حتی “ساندو “بنیانگذار بدنسازی میباشد.

اگر هم در تاریخ نمونه ای در بعضی کشورها اسیایی می بینید در نظر بگیرید که در آن زمان از تاریخ، مرز جغرافیایی و حکومتی ایران کجا قرار داشته است.

با این مقاله کوتاه دانشجویان علاقمند و پژوهشگران را به تحقیق جامع تری در این مورد که آغاز نمایش بدن ورزشی از کجا و به چه شکل شروع شده دعوت میکنم که خود می تواند موضوع کتاب و یا پایان نامه دانشگاهی باشد.

نویسنده: اصغر مرادی

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

رژیم غذایی قهرمان المپیا

پول اور

در روالی معمول از پول اور استفاده نمی کنم، اما این حرکت برای درگیر کردن همزمان چندین عضله مفید است: زیر بغل، سینه، سراتوس و شکم.
فکر می کنم این حرکت به بهبود فیگور جفت بازو از جلو کمک می کند چون محلی از عضلات این فیگور را پرورش می دهد. به نظرم بدنسازان جوان باید پول اور در برنامه های تمرین خود هر از گاهی جای دهند چه با دمبل و چه با دستگاه. سوال این است که آیا حرکت باید در تمرین سینه باشد یا زیر بغل؟ این حرکت بعد از تمرین سینه خیلی جواب می دهد و برای ایجاد کشش کل بالاتنه خوب است اما در حقیقت فشارش روی زیر بغل بیشتر از سینه است. هیچ پاسخ اشتباهی وجود ندارد، می توانید حرکت را با سینه یا با زیر بغل انجام دهید.

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

داور باید با استفاده از یک روش متداول بتواند به شناخت جامعی از فیزیک ورزشکار دست یابد. به هنگام ارزیابی فیگور های اجباری داور ابتدا باید گروه های عضلانی اصلی را در نظر بگیرد. سپس به بررسی فیزیک کلی ورزشکار بپردازد و این مرحله را با ارزیابی قسمت های مختلف بدن شامل گروه های عضلانی بالا تنه، حجم عضلات، توازن عضلانی (بالانس فیزیکی)، تراکم عضلانی و ظاهر آن شروع می نماید. ارزیابی قسمت های بدن از بالا به پایین باید از ناحیه سر آغاز سپس گردن، شانه ها، عضلات سینه، کلیه عضلات دست، قسمت فوقانی عضلات سینه، اتصال ناحیه شانه و سینه، عضلات شکم، مچ دست، ران و به ساق پا ختم گردد. به همین روش برای قسمت های پشت بدن شامل عضلات تراپز، گرد پشتی، تحت خاری، عضلات صاف کننده ستون فقرات، گلات، گروه عضلات دوسر پشت ران، ساق پا و خود پا عمل میگردد. بررسی کلی و موشکافانه باید در هنگام انجام رقابت صورت پذیرد که این کار داوران را قادر می سازد تا شکل و حجم عضلات را به خوبی مقایسه نمایند و میزان رشد متعادل ورزشکار را بررسی نمایند. در بررسی فیگور های اجباری باید از توجه افراطی به آن ها خودداری گردد، زیرا این امر داوران را قادر می سازد تا میزان برتری یک ورزشکار از لحاظ حجم عضله و توازن عضلانی نسبت به سایر ورزشکاران را تعیین نماید.