تفاوت های اناتومیک دو حرکت مشابه

تفاوت های اناتومیک دو حرکت مشابه پرس سرشانه انواع مختلفی دارد، اما تاثیر هر کدام متفاوت است. شاید

تفاوت های اناتومیک دو حرکت مشابه

پرس سرشانه انواع مختلفی دارد، اما تاثیر هر کدام متفاوت است. شاید به تصور بعضی ها پرس های سرشانه فرقی با هم ندارند، اما از لحاظ اناتومیک وقتی مسئله را بررسی کنید تفاوت هایی وجود دارد. اینجا مقایسه پرس  دمبل نشسته با پرس آرنولدی معروف است و قرار است ببینیم کدام حرکت برای توسعه بخش جلویی شانه موثرتر است.

پرس سرشانه دمبل

تمام فوایدی که متوجه پرس سرشانه با هالتر است در پرس با دمبل هم وجود دارد و یکی از بزرگترین فواید استفاده از دمبل این است که دامنه حرکتی آزاد و بزرگتری را ارائه میدهد. با این دامنه وسیع تر زمان تحت فشار بودن عضلات اضافه می شود و عضلات کول هم بیشتر درگیر می شوند (وظیفه کول در حرکت بالا بردن شانه هاست).

این حرکت هم چنین نیاز به درگیری عضلات ثبات دهنده بیشتری را دارد . به عبارت دیگر فیبرهای عضلانی بیشتری درگیر میشوند. اکثر اوقات این حرکت در حالت نشسته اجرا میشود، اما میتوان در شکل ایستاده نیز اجرایش کنید که اجازه می دهد اندکی وزنه ها را سنگین تر کنید چرا که از عضلات پا استفاده خواهید کرد به اضافه عضلات میانی بدن.

بازووووووو

پرس آرنولدی

در حالی که پرس سرشانه انواع مختلفی دارد ، اما تمرکز ما روی مدل اصلی است. اگر تا به حال پرس دمبل آرنولدی را تجربه نکرده اید در واقع میتوان گفت که یکی از بهترین حرکات تمرینی سرشانه را از دست داده اید. مهم است که قبل از ست های سنگین عضلات شانه و فاصله را کامل گرم کنید.

به خاطر چرخش مچ دستها در این حرکت، به طبع آن چرخش آرنج و شانه باید قبل از سنگین شدن وزنه تمام نواحی سرشار از خون شوند. اگر در حرکت تازه کار هستید با وزنه سبک شروع کنید تا خیلی زود متوجه شوید که در این حرکت نیازی نیست وزنه خیلی سنگین باشد تا بتوان ید فشار را روی شانه ها حس کنید.

برای شروع دمبل ها را طوری بگیرید که کف دست ها روبروی شانه جلوی بدن قرار بگیرد و آرنج ها جلوی بدن باشد. از آن حالت وزنه را مستقیم به طرف بالا پرس کنید و زمانی که دمبل به سطح چشم ها رسید مچ دست ها را چرخش دهید به طوری که کف دستها رو به جلو قرار بگیرند وقتی که بازوها کامل صاف شدند دمبل ها را در مسیر بازگشت کنترل کنید تا به حالت شروع برسید.

حرکت برتر : پرس آرنولدی

پرس ارنولدی حرکت چند مفصلی است یعنی در آن بیشتر از ۲ مفصل با هم در گیر می شوند و در این حرکت شانه و پشت بازو با هم درگیر میشوند. دمبل نیاز به حداکثر هماهنگی و تعادل دارد، اما همچنین بیشترین آزادی حرکتی را دارد. به طوری که می توانید دمبل ها را حتی در حالت خنثی نگهدارید.

 از انجایی که در پرس دمبل استاندارد آرنج ها کنار بدن قرا میگیرند تاکید اصلی حرکت روی بخش کناری شانه حفظ میشود. در حالی که در پرس آرنولدی آرنج ها باید جلوی بدن حفظ شوند و از جهتی شبیه به نشر از جلو هستند،  یعنی در این مدل درگیری بخش جلویی شانه زیاد است. وقتی که دمبل ها را طرف بالا پرس میکنید بخش میانی و پشتی شانه هم به مرور درگیری بیشتری پیدا میکنند اما نه به اندازه که سر جلویی در حرکت درگیر است. بنابراین اگر هدف تمرین دادن بخش جلویی شانه باشد پرس آرنولدی حرکت برتر است.

درباره اصغر مرادی

قهرمان هشت دوره پرورش اندام ومربی بین المللی فدراسیون جهانی بدنسازی IFBB-تحصیل کرده تربیت بدنی-مدیر مجتمع ورزشی گلها-مدیر شرکت تولید دستگاههای بدنسازی بادی فول-مدیر سایت اتحادیه بدنسازی ایران-مشاور مربیگری ,مدیریت وبازاریابی باشگاههای بدنسازی

ثبت دیدگاه