اقتصاد کاذب در باشگاههای بدنسازی

اقتصادکاذب در باشگاههای بدنسازی باشگاههای بدنسازی و پرورش اندام در ایران با سرعت بالایی در حال گسترش است اما

اقتصادکاذب در باشگاههای بدنسازی

باشگاههای بدنسازی و پرورش اندام در ایران با سرعت بالایی در حال گسترش است اما آیا قدرت فنی و اخلاقی مربیان بدنسازی هم در آنها وسیعتر شده است؟ امروز مربیان و مدیران به درامد بیشتر از دیروز می اندیشند به نظر شما این درامد بیشتر چگونه محقق می شود؟

آیا  آنهاباید به فکر خدمات بهتر ،رفاهیات بیشتر،اجرای ورزش علمی ،بالا بردن انگیزه روحی ورزشکاران فعال سازی ساعت های غیر فعال و خلوت باشگاه و…  یا نه فقط باید دریافت پول از ورزشکاران را به هر طریقی بیشتر کرد.

به عنوان مثال بعضی از همکاران در باشگاهها  به عنوان مربی تجویزهایی میکنند که نه تنها ورزشکاران واقعی و ثابت بدنسازی را اضافه نمی کند بلکه تعداد افراد متضرر, ضربه خورده  و ورزش گریز را اضافه تر از گذشته می کند این افراد غالبا به دنبال کسب در آمد از فروش انواع مکملهای پروتئینی, ژلهای لاغری, چربی سوزها و از همه بدتر داروهای هورمونی وپپتایدهاهستند. شاید بعضی بگویند این مساله دیگر عادی شده اما   عرض می نمایم در هیج جای دنیا به این شدت و حدت نیست و از آن جایی که هر کاری حد و اندازه ای دارد این کار نیز دارای حد و اندازه ای است .

بنده موافق راهنمای ورزشکاران توسط مربیان مجرب جهت تهیه مکمل های مجاز هستم و حتی فروش و عرضه آن را از طرف آنها اشتباه نمی دانم(هر چند در کشور ما غیر قانونیست) اما روی سخنم با افرادی است که  در روزهای اولیه ثبت نام ورزشکار بدون توجه به اصول اموزش تغذیه و تمرینات برای سر کیسه کردن او که به هزار امید و آرزو و جهت لاغری، تناسب یا تقویت قوای بدنی خود به باشگاه آمده ۵ مکمل با هورمون برای لاغری ویا اضافه کردن وزن به او تجویز می کنند و بعد هم با ۲۰ تا ۵۰ در صد بیشتر از قیمت معمول بازار آن را به ورزشکار بیچاره غالب می کنند .

در نظر بگیرید مثلا یک جوان ۲۰ ساله  که برای اضافه نمودن به حجم عضلات لاغر خود مراجعه نموده  از روز اول کراتین، گلوتامین، پروتئین کربوهیدرات، آمینواسید، آرژنین و… را با هم مصرف کند چه برسر معده و گوارش آن خواهد آمد در حالی که بسیاری از حرفه ای های این ورزش هم از این طریق و به این اندازه مصرف ندارند این جوان بیچاره بعد از چند روز ناراحتی معده و سوء تغذیه به دلیل عادت نداشتن و یا حساسیت به مکمل ها و هورمونها (که اکثرا تقلبی هستند) مقداری اضافه وزن پیدا می کند و کمی پیشرفت هم می کند (ابدار میشود) ولی بعد از چند هفتهکه از قیمتهای اصلی با خبر شد، بدنش اشباح  و پر از جوشهای رنگارنگ شد و تغییری به سرعت روزهای اول نداشت، احتمالا از هزینه کردن بیشتر هم ناتوان ماند از این مشکلات و کلاهی که سرش رفته به نوعی ورزش زده میشود و دیگر به باشگاه بدنسازی که مراجعه نمی کند هیچ تبدیل به یکی از شاکیان و معترضین این رشته هم می شود .

درحالیکه آن مربی میتوانست مثلا برای اضافه کردن وزن وبه اصطلاح حجیم سازی  آن جوان بعد از سه ماه تمرین اصولی و آشنایی با اصول اولیه تمرین و پیشرفت طبیعی با تمرین که در روزهای اولیه سرعت خوبی هم دارد آن ورزشکار را به نتیجه مطلوب برساند بعدا با معرفی یک کراتین دقت کنید فقط یک کراتین دو ماه را در همین مسیر پیشرفت راهنمایی نماید بعد از یک یا دو هفته استراحت مکمل کراتین را تکرار نماید با مقدار بالاتر در دوره های ماهیانه بعد گلوتامین یا پروتئین را برای ۲ یا ۶ ماه تکرار نماید و جمعا بعد از یکسال مصرف کراتین و پروتئین به مراحل بعدی و پیشرفت بیشتر راهنمایی کند یکسال تمرین به این شکل را برای مبتدی که لاغر اندام و یا اندام متوسطی دارد یعنی چیزی در حدود ۱۲ کیلو اضافه وزن و چند برابر شدن قدرت اما در حالت اولیه که توضیح داده شد یعنی ۵ مکمل همراه با هم در همان روزهای اولیه یعنی فرار این ورزشکار و شاکی شدن او برای همه عمر.

به راستی مشکل در کجاست؟

دقت کنید:

۱- مربیان برای کسب درآمد عجله دارند و می خواهند درآمد دریافتی از یک ورزشکار را که طی یکسال کسب می شود یک ماهه دریافت نمایند در این قضیه موفق که نمی شود هیچ در حقیقت شکست هم می خورد.

۲- ورزشکاران و علاقه مندان بدنساری نیز عجله دارند و با دیدن ورزشکاران بعضا حرفه ای و بعضی از فیلمها وسوسه میشوند و قصد پیمودن مسیر یکساله طی یک ماه رادارند.در واقع یک طرف این اشتباه آنها هستند.

۳- بعضی از مربیان حوصله و توان کار علمی و عملی ندارند و به جای کار روی حرکات و تمرکز روی فشار در تمرین، دقت در تغذیه و ترویج فرهنگ اصلی این رشته به خودنمایی و حجیم کردن ورزشکار در کوتاهترین زمان میپردازند در حالیکه این مسٱله در طولانی مدت حتما ضرر مالی، اجتماعی واخلاقی دارد .این مسٱله قابل اثبات است.
چه بسا مربی اگر بخواهد وقت بگذارد، توان و همت او از وقت باشگاه و تعداد شاگردان کمتر باشد اکثر این مربیان عجول شاگردانی هم که تربیت میکنند بدنهایی ابدار و بدون زیرسازی دارند و به قول معروف لباسی وابدارهستند! در حالی که اهالی فن می دانند برای حجم عضلانی واقعی و خالص روزها و ساعتها وقت و انرژی لازم است.

۴- ورزشکاران به جای عمل به نقشه ها و برنامه های این مربیان باید بدون نگاه به ورزشکاران با سابقه به بدنسازی پایدار و علمی بپردازند و بدن خود را هر ماه با ماه پیش خود مقایسه کنند، چون نگاه به ورزشکاران پیشرفته تر حس عجله کردن و اشتباه کردن را افزایش می دهد.
دوستی می گفت در کشور کانادا در باشگاهی ثبت نام نمودم با شهریه عمومی و نه خصوصی، حدود ۶ ماهی که عضو آن باشگاه بودم یک مربی مخصوص آن ساعت از دور یا نزدیک به صورت ایستاده تمرین من و بقیه افراد را زیر نظر داشت و مرتب ایرادات و مشکلات تمرین ما را رفع میکرد. از او پرسیدم هیچ وقت پیشنهاد خرید مکمل، دوپینگ یا قهرمانی در ۶ماه( وعده هایی که در بعضی از باشگاههای ایران معمول است) به شما  نداد. از سوالم متعجب شد و گفت: نه چطور؟

به هرحال درست است که ما در سطح جهان واسیا هر ساله در بدنسازی وپرورش اندام چندین مدال میگیریم وتیمهای ما درسکوی اول دوم قرار میگیرند اما بسیاری از روشهای ما در اموزش ودر سطح باشگاهها کشور اشتباه است از جمله این که اکثر مربیان فکر میکنند برای این که معروف بشوند وکسب درامد بیشترباید هر کس به باشگاهشان مراجعه میکند او را برای مسابقات اماده کنند  وهر چه که از علم ورزش کم دارند با هورمون جبران میکنند.بعضی از انها اصلا فراموش کرده اند که اخلاق ، علم روز ورزش، امانت بودن جوانهای مردم وعاقبت انها چیست ویعنی چه.این مشکل بزرگ را باید در طرز فکر اشتباه مربیان اصلاح نمود.

اصغر مرادی مدیر سایت

2 thoughts on “اقتصاد کاذب در باشگاههای بدنسازی

  1. soheilalizadeh25@gmail.com'
  2. alimousayari@yahoo.com'

ثبت دیدگاه